تکنولوژیDLP



 
DLP مخفف Digital Light Processing یا پردازش دیجیتالی نور است. از این روش برای ساخت نمونه های با دقت بالا در صنعت طلاسازی، دندان پزشکی و برخی از صنایع که از نمونه پرینت شده به عنوان نمونه ای که در قالب گچی یا سرامیکی قرار می گیرد استفاده می شود.


مزایا:

1.      دقت بسیار بالا در ساخت (حداکثر 5 میکرومتر )

2.      سرعت بالای تولید نمونه اولیه

3.      استفاده از رزین هایی که قابلیت casting دارند ( مورد استفاده در صنعت ریخته گری دقیق )

4.      صافی سطح بسیار بالا


مواد مصرفی پرینتر های DLP

مواد مصرفی این پرینتر های سه بعدی به دو گروه اصلی تقسیم می شوند:

گروه اول: رزین های صنعتی که از استحکام بالایی برخوردار هستند و در مقابل حرارت دوام بالایی دارند.

گروه دوم: رزین های ریخته گری (castable) که از استحکام کمتری برخوردار بوده و در دمای پایین تری ذوب می شوند که این قابلیت به عنوان خاصیت اصلی در ریخته گری دقیق استفاده می شود. مورد استفاده این رزین ها در ریخته گری دقیق به این شکل است که نمونه پرینت شده مستقیم در داخل سیلندر های ریخته گری دقیق قرار گرفته و بعد از وکیوم شدن ( بسته به نوع قالب گیری) و خشک شدن گچ یا سرامیک، کل قالب حرارت داده می شود تا نمونه پرینت شده، بسوزد و از بین برود و قالب آماده ریخته گری شود. در مرحله آخر نیز فلز مورد نظر ذوب شده و در سیلندر ریخته می شود. البته از نمونه های پرینت شده با رزین های صنعتی نیز برای ساخت قالب های لاستیکی یا سیلیکونی نیز استفاده می شود و بعد در قالب لاستیکی موم ریخته می شود و در نهایت نمونه مومی برای استفاده در سیلندر استفاده می شود.
تکنولوژی SLA

 استریولیتوگرافی و به اختصار SLA یکی از انواع تکنولوژی هایی است که برای چاپ سه بعدی استفاده می شود استریولیتوگرافی یکی از بهترین راه های تولید نمونه های اولیه بسیار دقیق، با دوام و ارزان قیمت است. چاپگرهایی که با این روش نمونه سازی را انجام می دهند قادر هستند اشیاء با پیچیدگی های بسیار بالا را که به روش سنتی بسیار وقت گیر است و از دقت پائینی برخورداراست را به راحتی و با دقت بسیار بالا بسازد. و طی آن مواد اولیه از جنس پلاستیک مایع به نمونه های جامد تبدیل می شود. در این تکنولوژی برخلاف تکنولوژی های دیگر، از یک مایع رزین و تابیدن اشعه بر روی این مایع و در نهایت جامد شدن آن و ساختن نمونه استفاده می شود. SLA دارای چهار بخش اصلی می باشد: مخزنی که با پلاستیک مایع (پلیمر) پوشانده می شود، پلت فرم سوراخ داری که حجم مخزن را کاهش می دهد، اشعه ماوراء بنفش (UV) و فایل سه بعدی که پلت فرم و جهت تابش اشعه را کنترل می کند.